Massachusetts

poleć serwis drukuj

XV Zjazd Nauczycieli Polonijnych i Komitetów Rodzicielskich Portland 2018

06-07-2018

Liczna...
Od lewej: autorka...
Grupa z Bostonu...

W dniach 25-28 maja 2018 r. odbyła się konferencja przedstawicieli oświaty polonijnej Stanów Zjednoczonych i Kanady, zorganizowana przez Komisję Kulturalno-Oświatową Szkoła Polska w Portland, pod przewodnictwem dyrektorki szkoły Renaty Dajnowskiej. Zjazd został objęty honorowym patronatem małżonki Prezydenta RP Agaty Kornhauser-Dudy. To duże oświatowe przedsięwzięcie było współfinansowane przez Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” ze środków otrzymanych z Kancelarii Senatu RP w ramach sprawowania opieki nad Polonią i Polakami za granicą. Gościem honorowym zjazdu była minister Edukacji Narodowej Anna Zalewska.

Inauguracja

Wykład inauguracyjny podczas uroczystości otwarcia XV zjazdu wygłosił profesor zw. dr hab. Jan Wiktor Sienkiewicz, kierujący Zakładem Historii Sztuki i Kultury Polskiej na Emigracji w Katedrze Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W swoim wystąpieniu przybliżył dokonania artystyczne polskich plastyków tworzących na emigracji w XX-wiecznej historii sztuki. Mówił także o ich roli i udziale we współtworzeniu kultury krajów osiedlenia.

Liczna reprezentacja Massachusetts

Wśród uczestników zjazdu znalazła się 11-osobowa grupa nauczycieli ze Szkoły Języka Polskiego im. św. Jana Pawła II w Bostonie oraz 6-osobowa grupa nauczycieli Polskiej szkoły Dokształcającej im. Tadeusza Kościuszki w Salem. Bez wątpienia była to silna reprezentacja oświaty polonijnej stanu Massachusetts, podkreślająca swą obecność prezentacją warsztatów dla nauczycieli na temat opracowywania małych form teatralnych na imprezy szkolne oraz okazjonalne uroczystości środowiskowe. Projekt przygotowały i przedstawiły nauczycielki bostońskiej szkoły: Sylwia Wadach Kloczkowska i Aneta Kowalska. Na uwagę zasługuje fakt dużego zainteresowania powyższym wykładem oraz wiele pochwał pod adresem autorek prezentacji.

Warsztaty i spotkania

Pierwszy dzień zjazdu zakończył się po północy Polskim Maratonem Artystycznym „Muzylek Moni” w wykonaniu grupy Moniki Kluzy z Krakowa, z udziałem niemal wszystkich uczestników spotkania w Portland. Sobota 26 maja to dzień intensywnych zajęć warsztatowych, wykładów i spotkań związanych z tematyką przewodnią tegorocznego zjazdu – stuleciem odzyskania niepodległości Polski oraz „Szkoły Polskiej Twórczej i z Inicjatywą”. W tym dniu swoje wystąpienia prezentowali prezesi ośrodków edukacyjnych z terenu USA, Kanady, Irlandii i Polski.

Szanse awansu dla polonijnych pedagogów?

Olbrzymie zainteresowanie towarzyszyło wystąpieniu szefowej resortu oświaty i wychowania MEN minister Anny Zalewskiej. Wyjaśniła zawiłości przewidywanej ustawy w zakresie dokształcania i tzw. ścieżki zawodowego awansu nauczyciela w Polsce i poza granicami kraju. Nauczyciele polonijni po raz pierwszy w historii otrzymają taką samą szansę awansu jak pedagodzy w kraju. Inicjatywa ta spotkała się z dużym uznaniem wśród zgromadzonych uczestników spotkania. Na nurtujące wszystkich zgromadzonych pytanie dotyczące nabywania uprawnień emerytalnych przez pracowników szkół polonijnych Zalewska odpowiedziała negatywnie, obiecując jednak większe zainteresowanie tym zagadnieniem w przyszłości.

Rekreacyjne zakończenie

Wyczerpujący dla uczestników zjazdu dzień zakończył się uroczystym bankietem i występami artystycznymi przedstawicieli Polonii z Oregonu. Niedziela powitała zjazdowiczów piękną pogodą, wymarzoną na zaplanowaną w tym dniu wycieczkę szlakiem cudów krajobrazowych wokół Portland. Dwugodzinny rejs statkiem po rzece Columbia był tylko rozgrzewką przed autokarową wspinaczką na górę Hood.

W poniedziałek, po obradach kończących zjazd i przyznaniu praw organizacyjnych następnego spotkania szkole polonijnej z Toronto w Kanadzie, grupa z Bostonu udała się na kolejną, tym razem prywatną, wycieczkę do malowniczej, położonej nad Pacyfikiem turystycznej miejscowości Cannon Beach, słynącej z wystających z dna Oceanu Spokojnego skał zwanych „stogami siana”. Spacer po piaszczystej plaży, upamiętniające pobyt zdjęcia, obiad w przytulnej restauracji i wymiana wrażeń zakończyły pobyt grupy w Oregonie.

Jan Kozak


Nauczycielka ze Szkoły Języka Polskiego w Bostonie Sylwia Wadach-Kloczkowska zaprezentowała wykład pt. „Małe formy teatralne – drama”

W Szkole Języka Polskiego im. św. Jana Pawła II w Bostonie tradycją stało się przygotowywanie przedstawień i inscenizacji w trakcie roku szkolnego. Takie uroczystości szkolne stanowią jeden z elementów integralnego procesu nauczania. Imprezy takiego typu upowszechniają dorobek kulturowy i naukowy, dostarczają bodźców emocjonalnych, ubogacają język polski.

19 maja z okazji Dnia Mamy i Taty uczniowie szkoły obejrzeli inscenizację pt. „Jak mama tatę poznała...”. Po raz pierwszy w roli aktorów wystąpili: dyrekcja, nauczyciele i rodzice. Wszyscy aktorzy wykazali się wysokim poziomem umiejętności aktorskich. Niezapomnianych wrażeń artystycznych dostarczyły doskonale dobrane stroje oraz dekoracja inspirowana tematyką przedstawienia. Sposób prezentacji, oparty na humorze i grotesce, tworzył nastrój radości i aktywnego odbioru przedstawienia. Dzieci i rodzice reagowali entuzjastycznie na kolejne scenki i piosenki spektaklu. Wszyscy artyści zostali nagrodzeni gromkimi brawami. Film z przedstawienia został zaprezentowany podczas wykładu wygłoszonego przez Sylwię Wadach-Kloczkowską podczas seminarium w Portland. Reakcja publiczności była taka sama jak podczas premiery. Druga z nauczycielek, Aneta Kowalska, odpowiadała za stronę techniczną prezentacji. W dalszej części wykładu była mowa o dramie jako rewelacyjnej metodzie nauczania i jak obecnie postuluje się, by w edukacji stosować innowacyjne oraz twórcze podejście do nauki. Innowacje pedagogiczne są z całą pewnością dużym wyzwaniem dla nauczycieli. Jednak szkoła twórczych nauczycieli cieszy się szacunkiem rodziców i uczniów, stymulująco wpływa na środowisko szkolne i lokalne. Kreatywna edukacja to miejsce, które powstało z pasji i marzeń, szczególnie w pracy nauczyciela za granicą. Dlatego już dziś wiem, ze za rok spróbujemy z nowymi pomysłami, bogatsi o nowe doświadczenia, z nową wiedzą. Bo szkoła to miejsce wartościowych i ważnych spotkań z drugim człowiekiem.

Sylwia Wadach-Kloczkowska


DRAMA to metoda nauczania i wychowania sprzyjająca wszechstronnemu rozwojowi uczniów i przygotowująca ich do odgrywania ról społecznych w zmieniającej się rzeczywistości. Dzięki odwoływaniu się do indywidualności każdej jednostki ludzkiej, sprzyja wydobywaniu i rozwijaniu najbardziej pożądanych cech osobowości człowieka. Rozwija samodzielność w myśleniu i kreatywność zarówno uczniów, jak i prowadzącego zajęcia, kształci umiejętność nawiązywania dialogu, a także aktywność emocjonalną, pozwala samodzielnie dochodzić do wiedzy.

Wiemy że, pojęcie dramy pochodzi od greckiego słowa „drao” – działam, usiłuję. Człowiek odkrywa to wszystko, co jest poza nim, a także i to, co jest w nim samym, poprzez wysiłki emocjonalne i fizyczne. W procesie dramy wyobrażenie staje się czynem.

Drama pojmowana jest jako:

  • metoda całościowego rozwijania osobowości,
  • metoda przygotowania do życia w społeczeństwie,
  • metoda dydaktyczna wspomagająca uczenie przedmiotów szkolnych,
  • metoda odkrywania, rozwijania i kształcenia uzdolnień artystycznych, w tym aktorskich i literackich,
  • metoda tworzenia spektakli szkolnych,
  • utwór dramatyczny,
  • spektakl teatralny,
  • wielogodzinne działania parateatralne o charakterze edukacyjnym.

Drama wiąże się z ekspresją, wyobraźnią, a także z zabawą. Zabawa dla dziecka jest warunkiem prawidłowego rozwoju. Poprzez zabawę dziecko przygotowuje się do pełnienia różnych zadań w życiu dorosłym. Dzieci bawiąc się w dom, szkołę czy sklep przygotowują się do zabawy w role. Teatr wieku szkolnego powinien być kontynuacją tych „teatralnych” zabaw dziecięcych. W późniejszym okresie ta naturalna forma zachowań zostaje ukryta pod różnego rodzaju maskami, które przybiera człowiek. Drama, wykorzystując naturalne predyspozycje człowieka do wchodzenia w role i jednocześnie ukierunkowując je, jest świadomą kontynuacją owych spontanicznych zabaw dziecka, przyczyniając się do ich rozwoju, kształci wyobraźnię, uczy myśleć i działać samodzielnie.

Główne cele dydaktyczne i wychowawcze realizowane przy organizowaniu inscenizacji dziecięcych:

1. Kształcenie pięknej i wyrazistej mowy dziecka.

2. Bogacenie czynnego słownika uczniów.

3. Wdrażanie do dłuższych wypowiedzi na określony temat.

4. Kształcenie uwagi, spostrzegawczości i pamięci wzrokowej.

5. Rozwijanie logicznego myślenia.

6. Kształcenie wyobraźni, wrażliwości twórczej.

7. Ćwiczenie poprawności ortograficznej poprzez częsty kontakt z tekstem.

8. Zaspokojenie naturalnej potrzeby ruchu i zabawy.

9. Kształtowanie umiejętności pracy w zespole, świadomej dyscypliny, szacunku dla pracy innych.

10. Przygotowanie do właściwego odbioru sztuki.

11. Ćwiczenie pamięci przez zapamiętywanie konkretnych kwestii.

Etapy pracy związane z przygotowaniem inscenizacji:

1. Wybór utworu: treść obrazków, opowiadań, baśni, wierszy.

2. Ćwiczenia w czytaniu w celu dobrego zrozumienia treści obejmujące: określenie tematu utworu, sformułowanie głównej myśli, wyodrębnienie kolejności zdarzeń, określenie czasu, miejsca.

3. Ćwiczenia w czytaniu z podziałem na role, umiejętność wyodrębniania dialogów, monologów.

4. Dobór dzieci do poszczególnych ról, ważne jest, aby każde dziecko dostało rolę.

5. Ćwiczenia w klasie i w domu mające na celu pamięciowe opanowanie ról.

6. Ćwiczenia kształcące poprawną dykcję, wykorzystaniem materiałów audio z nagraniem recytacji jako wzoru pięknego mówienia.

7. Wybór przez dzieci techniki wykonywania inscenizacji: teatrzyk cieni, teatrzyk lalkowy (pacynki, kukiełki, marionetki), żywy plan (podczas tej części wykładu zaprezentowane były fragmenty filmu z przedstawienia pt. „Jasełka”).

8. Praca dzieci z lalką, przygotowanie lalek, synchronizacja ruchu ze słowem.
9. Projektowanie dekoracji, wykonanie rekwizytów.

10. Przygotowanie części muzycznej.

11. Ewentualne przygotowanie zaproszeń na inscenizację.

12. Przedstawienie inscenizacji.

Opis nauczyciela dramy

Powinien nim być człowiek, który zdaje sobie sprawę z własnych zalet i wad i umie je wykorzystywać, ma otwarty i poszukujący umysł, cechuje go „twórczy niepokój innowatora”, umie podejmować decyzje co do skutków wynikłych w procesie animowania grupy, umie wytworzyć w grupie atmosferę naturalności, bezpieczeństwa i przyjaźni, darzy zaufaniem samego siebie i wszystkich uczestników grupy, kształtuje poczucie zbiorowej odpowiedzialności oraz wspólnotę dążenia do jednego celu, nie ma skłonności do stałego oceniania. Wie ponadto, że każdy człowiek kryje w sobie drobne uzdolnienia, a indywidualne pomysły i uczestnictwo w pracach grupy powinno być okazją do ich ujawnienia. Jest szczery i przenikliwy, czuwa troskliwie nad rozwojem autonomii w grupie. Fachowo z dużym talentem reżyserskim pracuje nad całościowym projektem jakim jest dana inscenizacja.

wróć

Fotorelacje

Pielgrzymki do Amerykańskiej Częstochowy

Tradycyjnie już od ponad 30 lat druga niedziela sierpnia jest dniem przybycia pieszych pielgrzymek do Amerykańskiej Częstochowy. Pątnicy mieszkający na co dzień w różnych stanach USA wędrują do Duchowej Stolicy Polonii z okazji uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, jednocząc się szczególnie w tym czasie z naszymi rodakami pielgrzymującymi na Jasną Górę w Polsce. Fot. czestochowa.us

zobacz inne galerie

Galerie Video

Jasełka w Webster

Liturgiczny okres Bożego Narodzenia wieńczy Niedziela Chrztu Pańskiego. Uroczystość ta w bieżącym roku przypadła w niedzielę 10 stycznia. Uczniowie i nauczyciele Polskiej Szkoły Sobotniej przy parafii św. Józefa w Webster wybrali ten właśnie dzień na zaprezentowanie tradycyjnych polskich jasełek.

zobacz inne filmy

Kalendarium

Realizacja: IdeoPowered by: CMS Edito

Wszelkie prawa zastrzeżone dla BiałyOrzeł24.com